De voortgezette vorming werd verzorgd door Carolien Hoogenboom, deze jonge vrouw van ons bisdom is werkzaam bij Alpha Nederland en hier special gericht op Alpha en Alpha Youth in the katholieke kerk. Vandaag sprak ze over ‘Missionair tienerwerk’; hoe trek je tieners aan en hoe begeleid je ze om werkelijk ‘leerling’ van Jezus te worden? Met het concept van Alpha Youth, bestaande uit een maaltijd, video en uitwisseling, kun je een goede start maken, dan volgt nog de catechese en voorbereiding op de sacramenten. Kern hiervan is dat wanneer ze geraakt zijn door Jezus of de heilige Geest, waar Alpha bijzonder op gericht is, en je het concept van ontmoeting/ teaching en uitwisseling ook vasthoudt in het verdere traject, er veel mogelijk is. Toch blijft soms de stap naar actieve deelname aan de zondagse Eucharistie in parochies een lastige, hier hebben de jonge priesters, diakens en catechisten later nog over uitgewisseld.

De Willibrordlezing, waar ook de seminaristen bij zijn en een aantal gasten, is afgelopen maandag verzorgd door de heer André Roes. De heer Roes is eigenlijk kerkhistoricus, maar na een aantal jaren lesgeven is zijn loopbaan vooral naar het rectorschap van middelbare scholen gegaan. Tot zijn 60e, toen is hij gestopt en begonnen met schrijven. Recent is uitgekomen een biografie over paus Benedictus en hier ging ook de lezing over. De heer Roes weet deze paus, die soms misschien iets ondergesneeuwd lijkt te raken door zijn voorganger en ook zijn opvolger, op een heel aantrekkelijke manier naar voren te brengen. Zowel in zijn boek, als in zijn lezing. Echt een aanrader om het boek aan te schaffen (Betsaida) en zo weer wat te lezen over en van deze bijzondere paus.

De heilige Eucharistie die Mgr. Hendriks vierde samen met ca. 10 concelebranten was bijzonder feestelijk aangezien er 7 personen waren die voor hen een belangrijke stap zetten op deze avond: 6 van hen spraken de Geloofsbelijdenis en Eed van trouw uit als vooruitlopen op de diakenwijding van 31 oktober a.s. in onze kathedraal en 1 van hen, Petra Oostenrijk, sprak deze uit als voorbereiding op de aanstelling tot Catechiste welke zij op deze avond mocht ontvangen. Petra is woonachtig in Diemen en zal zich met haar aanstelling ook in het parochieverband van die regio in gaan zetten. Proficiat Petra met deze mooie stap/ aanstelling. Veel zegen gewenst.

De dag werd weer feestelijk afgesloten met een gezellige maaltijd. De volgende Willibrorddag zal niet op 2 november zijn, i.v.m. Allerzielen, maar een week later, maandag 9 november. Dan hopen we Fr. Casey Cole te ontvangen, een Amerikaanse priester die op uitnodiging van de KJD (katholieke jongerendag, 7 nov.) in Nederland is en bij ons zal spreken over het gebruik van Social media en Evangelisatie in dit digitale tijdperk.

Is Leiden een bedevaartplaats?

Je kunt je afvragen of Leiden zich wel laat bestempelen als bedevaartplaats (zie Arsacal.nl). Na het raadplegen van enkele bronnen blijkt dat een bedevaart uit meer bestaat dan alleen de bestemming. Het loslaten van het alledaagse en biddend samen onderweg zijn, zijn minstens zo belangrijk. Deze elementen waren dit jaar zeker in goede mate aanwezig.

Leiden en zijn acht katholieke kerken

Leiden is qua omvang vergelijkbaar met Den Helder, dat maar één katholieke kerk telt. In Leiden zijn er echter acht. Al twaalf jaar geleden zijn ze samengegaan in één parochie. Afgelopen maandag bezochten we pastoor Jeroen Smith in de Sint-Josephkerk, de centrale kerk van deze parochie.

De Sint-Josephkerk

De Sint-Josephkerk werd in 1925 gebouwd en heeft een bijzondere architectuur: het was de eerste kerk in Nederland met zulke brede betonnen overspanningen. Daardoor hoeft niemand in deze kerk met 1200 zitplaatsen achter een pilaar te zitten. De aandacht wordt als vanzelf getrokken naar de imposante afbeelding van de Heilige Drie-eenheid boven het hoofdaltaar.

Heilige Mis en gastvrij onthaal

We vierden eerst samen de Heilige Mis, met pastoor Smith als hoofdcelebrant. Hij preekte inspirerend over de heilige martelaar Justinus, die als eerste de Griekse filosofie in dienst stelde van de verkondiging van het geloof.

Na de Mis werden we gastvrij onthaald door twee zusters van JMJ uit Indonesië, die de Nederlandse taal al verrassend goed beheersen. Bij koffie met appeltaart volgde een warm en levendig gesprek met pastoor Smith – vol uitwisseling én gelach.

Rondleiding door de kerk

Vervolgens kregen we een uitgebreide rondleiding langs de vele devotieplekken die in de loop der jaren zijn ontstaan:

  • een levensgroot beeld van de heilige pater Pio (waar al jaren een gebedsgroep samenkomt),
  • de mooie kruiswegstaties,
  • een originele afbeelding van de tilma van Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe met de heilige Juan Diego,
  • de ruimte voor de Goede-Herder-catechese,
  • en de vorige week net ingezegende nieuwe kapel, waar wekelijks Eucharistische aanbidding plaatsvindt.

Dezelfde aanbidding vindt ook plaats in de andere zeven kerken van de parochie. Kortom: er is in deze kerk veel te zien en te bewonderen.

Door de binnenstad naar de Burcht

Pastoor Smith begeleidde ons daarna door de binnenstad naar de Burcht, een van de oudste nog bestaande burchten in Nederland. Vanaf de wal heb je een prachtig 360-graden uitzicht over Leiden. Hier namen we afscheid van de pastoor.

Na een korte lunch bezochten we het Rijksmuseum van Oudheden. Hoewel dit misschien minder ‘bedevaart’ is, biedt het een schat aan kennis die voor (toekomstige) priesters waardevol kan zijn in prediking en pastoraat.

Traditionele afsluiting

Traditiegetrouw sloten we de dag af met onze bisschop in Haarlem tijdens een gezellige maaltijd.

Voor ons gevoel hebben we écht een bedevaart gemaakt: we zijn op reis gegaan, hebben samen gebeden en gelachen, het alledaagse losgelaten en ruimte gemaakt voor God en voor elkaar. Wat wil je nog meer?

Het ochtendblok van de Voortgezette vorming is ingevuld met intervisie: per groepje brengt één van de deelnemers een casus in vanuit het pastoraat en hier wordt op een gestructureerde wijze, volgens de Xpand-7 methode, over uitgewisseld. Dit is zowel opbouwend voor de inbrengende persoon, als ook voor de anderen in het groepje.

In de informele ontmoeting na de lunch is uitgewisseld over verschillende dingen, onder andere over de aanwezigheid van katholieke influencers in de social media, of wij hier als geestelijken ook iets in zouden moeten doen. Het heeft zijn voor- en nadelen. De realiteit is wel dat jongeren hun speurtocht, in ieder geval in het begin, voor een groot deel online doen; daar aanwezig is is dus wel belangrijk.

De Willibrordlezing werd ingevuld door dhr. Diederik Wienen, studieprefect van het Bonifatiusinstituut. Hij sprak over Paus Leo en zijn augustijnse achtergrond. Het was heel interessant om te horen hoe het gedachtengoed van kerkvader Augustinus en de spiritualiteit van de Augustijnen zeker herkenbaar zijn in het pontificaat van onze nieuwe Paus, nu één jaar in het ambt. Dit uit zich onder andere in het beleven van gemeenschap, een wezenlijk onderdeel van deze orde. Dhr. Wienen is zelf lid van een lekenfraterniteit verbonden aan de Augustijnse orde.

Om 18.15u, na de Willibrordlezing was het hoogtepunt van de dag: de Eucharistieviering. Mgr. Hendriks was hierin, zoals gebruikelijk, de hoofdcelebrant. Maar er was ook een bijzondere gast: Mgr. Jan Thomas Limchua, de chargé-d’affaire van de Nuntiatuur in Den Haag. Hij was uitgenodigd door seminarist John Christian Caberoy die vandaag zijn Admissio mocht ontvangen, de opname onder de kandidaten voor het priesterschap. Mgr. Limchua en Christian zijn landgenoten, vandaar. Het bijzondere was dat ook de oma van Christian, die eigenlijk in de Filipijnen woont, en zijn vader, nu woonachtig in Spanje, er bij konden zijn. Leo van Moergestel ontving de aanstelling tot Lector. Hij studeert aan het Bonifatiusinstituut met het verlangen om permanent diaken te worden. De aanstelling tot lector is een van de stappen in dit traject.

Al met al weer een heel feestelijke dag, die we besloten met een gezamenlijke maaltijd.

Voor de Willibrorddag van maart was Dr. Inigo Bocken uitgenodigd. Dr. Bocken is professor mystieke theologie aan de Universiteit van Leuven, vaste docent godsdienstwetenschappen en filosofie aan de Radboud Universiteit en is ook verbonden als wetenschappelijk medewerker aan het Titus Brandsma instituut, ook in Nijmegen.

Hij sprak over Nicolaus Cusanus, de 15de eeuws mysticus was een bijzonder man, theoloog, filosoof en in 1441 ook tot kardinaal gecreëerd. Inigo wist met passie over hem te spreken, vooral ook over zijn boek De Visione Dei, het Zien van God. Hierin spreekt hij ook over het perspectief van God, wat natuurlijk zoveel anders is dan ons beperkte perspectief.

De Voortgezette vorming in de morgen is ingevuld door Mgr. Bart Putter, de vicaris-generaal van ons bisdom en drs. Thom van der Steen, de econoom van het bisdom Haarlem-Amsterdam. De jonge priesters en enkele diakens werden bijgepraat over de financiën en andere organisatorische zaken van parochies en samenwerkingsverbanden en hoe de afstemming met het bisdom hierin heel behulpzaam kan zijn. Ook dit was heel leerzaam.

In de Heilige Mis mocht Marcel van Lochem de aanstelling tot lector ontvangen, dit brengt hem weer verder op het pad richting het permanent diaconaat, wat hij voor ogen heeft, Deo volente. In de preek ging Mgr. Hendriks in op het al of niet oordelen, dit in verband met het Evangelie van de dag: “Oordeelt niet en gij zult niet geoordeeld worden”. De preek kunt u vinden op Arsacal.nl  Gezien de Veertigdagentijd was de maaltijd wat minder uitbundig, maar toch altijd fijn om deze zo samen met elkaar te delen.

De Willibrordlezing werd gehouden door Mgr. de Jong, de hulpbisschop van het bisdom Roermond. Hij wist zeer inhoudelijk te spreken over de ontwikkelingen op het vlak van AI (artificial intelligence) en of we hier bang voor zouden moeten zijn als Kerk. Er zijn natuurlijk ontwikkelingen dat sommige mensen/ instanties AI robots bijna als mensen gaan zien, er zijn zelfs al landen waar aan een AI robot burgerrechten is gegeven. Maar Mgr. de Jong heeft heel duidelijk gemaakt dat een mens veel meer is dan een AI robot of computer, ook al kunnen ze soms dingen wat veel lijkt, of soms zelfs beter is, als wat mensen doen.

Een mens is een eenheid van geest, ziel en lichaam, en een AI robot of computer is uiteindelijk altijd nog gewoon een optelsem van 1’en en 0’en, zo werken namelijk computers. Echt gevoel en medeleven kunnen ze niet hebben, dat hebben alleen mensen. Zo zou je een AI computer ook nooit een eindrol mogen geven waar dit bij speelt. Een mens zal altijd uiteindelijk de integrale beoordeling moeten maken van situaties, waarin dan echt alles meegenomen is.

In de ochtend waren er twee gasten, Daniel van de Braak en Enny Veens, die vertelden over de gemeenschap Cenacolo. Deze Italiaanse gemeenschap die nu ruim 50 huizen heeft wereldwijd helpt jongeren (maar ook wat ouderen) om uit verslavingen te komen en is hier ook heel effectief in. Het is een gemeenschap gebaseerd op gebed, broederschap en een gezond werk/ leefritme. Het is een “School van het leven”. Mocht iemand hier meer over willen weten zie graag: www.comunitacenacolo.it/nl/

Bij de Heilige Mis deden Leo van Moergestel en Marcel van Lochem hun Admissio. Bij hen gaat dit om een opname onder de kandidaten van het permanent diaconaat. Hun beide gezinnen, overige familieleden en vrienden konden dit bijwonen, dat was heel mooi. Hierna was er nog een gezellig buffet voor allen. Al met al weer een hele rijke, inspirerende dag. We danken de Heer.

De volgende Willibrorddag zal op maandag 2 maart zijn.

Eenmaal aangekomen in de Domstad gingen we naar de ‘Mariaplaats’, een plein in het centrum, vanwaar Everard, een echte Utrechter, ons meenam voor een tour langs enkele mooie plekken. Het was een prachtige zonnige dag en al lopende leerde we veel nieuwe dingen over deze mooie stad. Utrecht heeft een rijk verleden waar religie en kerk altijd een voorname plaats hebben gehad. De tour eindigde bij de kathedraal. Daar vierden we de heilige Mis samen met enkele parochianen. Christian had een mooi misboekje met passende liederen samengesteld, zodat we deze viering echt als hoogfeest konden beleven, heel mooi zo bij de relieken van de heilige zelf.

Na de H. Mis konden we in een parochiezaaltjes onze zelf meegebrachte broodjes nuttigen. Dank aan onze vrienden van Nieuwe Niedorp die deze lunch hadden voorbereid! De koster van de kathedraal had kannen koffie en thee geregeld, zodat we even konden doorwarmen, want ondanks het lekkere zonnetje buiten, was binnen in de kerk toch wat fris. Nadat we de inwendig mens hadden versterkt, was het tijd om weer wat te bewegen. De organisatoren Niels en Tim (bedankt jongens!) hadden jeu de boules ballen meegenomen en dit zorgde voor een gezellig vermaak in het ‘Park Lepelenburg’ in de binnenstad. Voor wie even wilde uitrusten stonden er in dit park zelfs een paar gratis ligstoelen klaar. Dat heeft de gemeente Utrecht toch maar goed geregeld!

Na dit sportieve en ontspannen intermezzo liepen we terug naar de Dom voor een ‘archeologische tijdreis’. We mochten afdalen in een kelder waar we de geschiedenis van 2000 jaar Utrecht kregen te zien. Een vrijwilliger van deze ‘Dom Under’-tour nam alle tijd om de boeiende en veelbewogen historie van de stad met ons te delen. Dit ging van de tijd van de Romeinen (in het jaar 40) via de komst van Willibrord (795 n.C) naar de bouw van de Domkerk (1254-1517). Het middenschip van de Dom is bij een enorme zomerstorm in 1674 ingestort en de puinhopen zijn toen 150 jaar blijven liggen. Heel indrukwekkend om de verhalen hierover te horen en de restanten met eigen ogen te kunnen zien.

De middag was inmiddels alweer ten einde, dus was het tijd om de Vespers te bidden. Dit deden we in de Sint Augustinuskerk. We sloten ons aan bij een groep mannen die dit gebed iedere vrijdag zingen in Ambrosiaanse stijl. Het klonk echt prachtig en het is ook goed voor het oefenen van ons Latijn om op deze manier het gebed te doen.

Deze schitterende dag mochten we afsluiten in restaurant Kartoffel, een Beierse eetgelegenheid aan een van de grachten. Daar sloot onze eigen bisschop, monseigneur Hendriks, zich bij ons aan. We genoten zo van de Duitse keuken en een Schnapps, biertje of frisje. We danken Sint Willibrord voor zijn moedige optreden in ons land en hopen net als hem vurige verkondigers van het evangelie te worden!

Richard Numan

Het blok van de VGV werd ditmaal verzorgd door Isabella Wijnberg, een toegewijd lekenzuster van de gemeenschap Emmanuel. Ze is ook advocaat in Amsterdam en ze is tevens gespecialiseerd in mediation. Over dit laatste ging de lezing. Meer concreet: hoe om te gaan met conflictvolle situaties? Hoe zijn ze te herkennen, welke niveaus zijn hierin, en hoe kun je het beste handelen om hier weer uit vandaag te komen? Dit was heel interessant voor de jonge priesters en diakens die in hun pastoraat van alles tegen kunnen komen. Welk mens niet natuurlijk in zijn leven.

De WB lezing werd verzorgd door priester Joost Baneke. Een priester van het aartsbisdom die na een ‘wereldse carrière’ in de psychologie en ook hierin doceerde, door de Heer tot het Priesterschap geroepen is. Hij is nu emeritus priester in Zutphen en de Achterhoek en naast dat hij zich bezighoudt met het bestuderen van de Bijbel, in het bijzonder de psalmen, doet hij ook veel pastoraat in die streken. Hij hield een mooie lezing over Hoop en Angst in de Bijbel. Nog een beetje in het kader van het heilig jaar wist hij heel mooi in te gaan op deze thema’s, ook met behulp van oude Bijbelcommentaren.

Toen was de Heilige Mis waarin Mgr. Hendriks de hoofdcelebrant was en er veel te vieren was. Francis en Vincent mochten in de aanloop naar de diakenwijding van 15 november de Geloofsbelijdenis en Eed van trouw afleggen, Melle ontving de aanstelling tot Acoliet en Nico werd opgenomen onder de priesterkandidaten van het bisdom, de Admissio. Het was zo dus een hele rijke viering. De prediking door Mgr. Hendriks kunt u nog vinden op Arsacal.nl.

Aansluitend was er nog een gezellige maaltijd waarbij de vier die deze dag een mooie stap mochten zetten ook een aantal gasten hadden uitgenodigd. We danken de Heer voor alle genade van deze vreugdevolle dag.

De Willibrordlezing werd deze keer verzorgd door Niko Schonebaum. Hij nam ons mee in de wereld van de heilige kerkleraar Sint Thomas van Aquino, ook wel de “Doctor Angelicus” genoemd. Tijdens de heilige Mis doken we dieper in het leven van deze bijzondere heilige, wiens schedelreliek die avond voor het altaar in de kloosterkapel stond te schitteren.

Niko Schonebaum: Een Gids door Thomas’ Gedachten
Niko Schonebaum, een gepassioneerd docent, bracht met zijn initiatief Ludens Quaerens de rijkdom van Thomas van Aquino tot leven. Hij behandelde een vraag uit de Summa Theologiae: verschilt de aanbidding van Christus’ mensheid en godheid? Het antwoord – kort maar krachtig – is nee, want we aanbidden de Persoon van Christus, niet zijn natuur apart. Niko’s talent om je stap voor stap mee te nemen door Thomas’ briljante redeneringen is ongeëvenaard. Zijn lezing was een reis door argumenten en tegenargumenten, die je niet alleen aan het denken zet, maar ook verwondert over de diepte van deze heilige denker.

En er komt meer! Op zaterdag 5 april organiseert Ludens Quaerens opnieuw een dag: “Parels uit de Diepte”. Dit keer staat de ecclesiologie van het Tweede Vaticaans Concilie centraal, Mgr. Hendriks zal daar naar verwachting ook spreken. Een dag voor iedereen die houdt van geloof, rede en een goed gesprek!

Een Heilige Reliek en een Levendige Gemeenschap
De schedelreliek van Sint Thomas van Aquino was het stralende middelpunt van de avond. Seminaristen, jonge priesters, catechisten, zusters en gasten kwamen samen om deze bijzondere heilige te eren. Na de Mis maakten we foto’s met de reliek – een tastbare herinnering aan zijn nalatenschap. Op dinsdag 1 april is de reliek nog ter verering geweest op het heiligdom en ook de zusters hadden het reliek graag nog een nachtje in hun kloostertje. Woensdagmorgen is het reliek, in een goede gewassen auto van docent en Thomaskenner Jörgen Vijgen naar Utrecht gebracht, het volgende station van dit rondreizende reliek.

Een Heilige Theoloog: Wie was Thomas van Aquino?
Thomas van Aquino (ca. 1225-1274, heilig verklaard in 1323) was een reus in de geschiedenis van geloof en wetenschap. Deze “engelachtige leraar” combineerde helder denken met eenvoudige woorden. Al tijdens zijn leven werd hij bewonderd, met bijnamen als Doctor Communis en later Doctor Ecclesiae. Paus Leo XIII noemde hem zelfs de patroon van universiteiten en katholieke studies. Theologen, studenten, boekhandelaren en academici zien in hem een gids – en hij beschermt ook nog eens tegen verleidingen!
Thomas’ leven was een avontuur. Als jongen werd hij toevertrouwd aan de abdij van Monte Cassino, maar zijn roeping leidde hem naar de dominicanen. Zijn familie was het daar niet mee eens en hield hem twee jaar gevangen, maar Thomas bleef standvastig. Hij liet zien wat het betekent om trouw te zijn aan je diepste overtuigingen.

Studie, Gebed en Dienstbaarheid
Thomas was een man van actie: studeren, bidden, schrijven, preken – geen moment verspilde hij. Hij schreef het officie voor Sacramentsdag en begon in Rome aan zijn meesterwerk, de Summa Theologiae. Maar bovenal was hij nederig. Na een visioen in 1273 zei hij: “Alles wat ik schreef lijkt stro vergeleken met wat ik heb gezien.” Zijn laatste woorden, uitgesproken bij het ontvangen van het viaticum, getuigen van zijn liefde voor God: “Uit liefde tot U heb ik gestudeerd en gepreekt.”

Kom en Vier Mee!
De reliek van Sint Thomas bevindt zich nu in Utrecht en zal vandaar weer verder reizen. Laat je inspireren door zijn leven van gebed, nederigheid en gehoorzaamheid. Of je nu komt voor de reliek, de lezing of gewoon een moment van bezinning – Thomas van Aquino heeft ons nog steeds veel te leren.

We begonnen de dag met een bezoek aan de ambassadeur van het Vaticaan, Mgr. Paul Tschang In-Nam. Samen met zijn gehele huishouden heeft hij ons direct van harte welkom geheten toen hij hoorde dat we een bezoek aan Den Haag wilde brengen. We begonnen met een gezamenlijke eucharistieviering in de kapel van de ambassade waarin we uiteraard Sint Willibrord hebben herdacht. In de kapel stonden verschillende prachtige bloemstukken die zijn geschonken door regelmatige bezoekers van de kapel. Na de eucharistieviering bood de ambassadeur ons een ‘walking lunch’ aan waarin we konden kennismaken met hemzelf, zijn assistent en de medewerkers van de ambassade. Deze smakelijke lunch was verzorgd door de vier zusters van de congregatie van de zusters van Martha en Maria die wonen en werken in de ambassade.

Na dit eucharistische en culinaire begin hebben we een bezoek gebracht aan het Panorama Mesdag museum. Hier konden we de geëxposeerde werken bewonderen van het Mesdag koppel en aanverwante kunstenaars uit de Haagse school. Veel schilderijen waren van de zee en het strand zoals gezien vanuit Scheveningen. Naast deze prachtige kunstwerken zelf viel hier ook het een en ander te leren over het Scheveningse leven eind 19e eeuw. Zo bleek Scheveningen in die tijd verbonden met Den Haag via een paardentram terwijl er nog duinpartijen tussen de twee woonplekken lagen. Het hoogtepunt van dit museum is natuurlijk het ‘Panorama van Scheveningen”, een kunstwerk wat 114,5 meter lang is en 14 meter hoog en in een cirkel van 360 graden is opgesteld. Wanneer je hier van onderaf binnentreed waan je je werkelijk op een topje van de duinen van Scheveningen, en het lijkt een levende werkelijkheid. Heel bijzonder, een echte aanrader!

Vervolgens hebben we de proef op de som genomen en zijn we naar het strand van Scheveningen gegaan om daar even goed uit te waaien. Hierna hebben we in eetcafé ‘de kleine Weimar’ gegeten, welke gelegen is op – hoe raadt u het – de Weimarstraat. Hier werden we hartelijk verwelkomt door de eigenaar die ons met de geheel eigen Haags humor bediende. Zo hebben we de verschillende gezichten van Den Haag mogen meemaken. Al met al was het een feestelijke dag waar we met plezier op kunnen terugkijken.

Voortgezette vorming: Leiding geven in een parochie

In de ochtend stond de Voortgezette vorming in het teken van leiderschap binnen de parochie. Deken Eric Fennis, pastoor van de H. Nicolaasparochie in Amsterdam, besprak de organisatorische kant van het priesterschap. Hoewel een priester zich vooral bezighoudt met verkondiging, sacramenten en herderlijke zorg, speelt organisatie ook een belangrijke rol.

Willibrordlezing: Voorbereiding op het Jubeljaar 2025

’s Middags vond de Willibrordlezing plaats, verzorgd door pater Martin Barta, priester uit Slowakije en lid van de Familie van Maria in Amsterdam. Hij besprak het komende Jubeljaar 2025, belichtte de historische achtergrond en het belang ervan. Het Jubeljaar biedt de gelegenheid tot volledige vergeving van zonden, een aflaat, waarmee het een jaar van barmhartigheid en genade wordt.

Viering van de H. Willibrord en aanstelling tot Lector

Tijdens de H. Mis, ter viering van het Hoogfeest van de H. Willibrord, werd seminarist Richard Numan aangesteld tot Lector. Dit is een belangrijke stap richting het priesterschap. Dino Deltin, die binnenkort tot transeunt diaken gewijd zal worden, legde de Geloofsbelijdenis en de Eed van trouw af.

Al met al was het een dag vol verdieping en feestelijkheden. We danken God voor deze inspirerende Willibrorddag.