Ondanks de uitzonderlijk hoge temperaturen wisten alle deelnemers elkaar aan het einde van de ochtend te treffen op de Drentse Hondsrug bij Borger, nadat de dag was begonnen met het morgengebed en de Heilige Mis. De meegebrachte ijsjes in de koelbox waren nog nét niet gesmolten en wisten ons de nodige energie te geven om een serieuze wandeltocht langs de befaamde hunebedden van deze regio te beginnen. De tropische omstandigheden konden de vele momenten van lachen, fotograferen en goede gesprekken onderling niet verhinderen.
Gefascineerd door deze indrukwekkende neolithische bouwwerken van onze verre voorouders en de prachtige natuur waarin deze zich bevinden, stond vervolgens een bezoek aan seminarist Wouter van Voorst en zijn gezin centraal, dat toevallig uit deze regio afkomstig is. Zo werden wij, vermoeid en oververhit van de lange tocht, bijzonder gastvrij ontvangen in het knusse en levendige thuis van de familie Van Voorst, waar een heerlijke lunch op ons lag te wachten. Terwijl de kinderen door de tuin holden of een duik namen in het zwembad, en de pas enkele maanden oude Johan de meeste aandacht trok, werd de lunch genuttigd op diverse schaduwrijke plekken in de fraai ingerichte tuin van het huis in Coevorden. Er werd nog gevoetbald met de twee jongste broers van de kleine Johan en er werd zelfs nog een bordspel uit de kast gehaald. Er kan met recht gesteld worden dat dit voor iedereen een onvergetelijk mooi bezoek is geweest.
Maar ook hier kwam een einde aan, want het gezamenlijk bidden van het middaggebed in de plaatselijke Sint-Willibrorduskerk stond als afsluiting op het programma. Voorafgaand aan het gebed wist de pastoor van deze eeuwenoude vestingstad ons meer te vertellen over de katholieke geschiedenis van de regio en van de kerk waarin wij ons bevonden. Na het verrichten van het middaggebed was het voor ons nog mogelijk om afscheid te nemen van seminarist Franciscus (Redemptoris Mater), die voor één à twee jaar naar Colombia zal vertrekken. Moge de Heer Jezus hem op zijn weg geleiden en hem sterken in alles wat hij doet omwille van het Rijk Gods. Nadat wij elkaar een goede zomervakantie hadden gewenst, kon de terugreis naar Heiloo beginnen, wederom in dezelfde uitzonderlijke hitte. Met Gods genade arriveerden wij aan het einde van de middag weer op het seminarie, waarna de seminaristen naar hun ouderlijk huis terugkeerden om vanaf september met goede moed terug te keren.
