Doordat het Grootseminarie St. Willibrord natuurlijk gelegen is op, of naast, het heiligdom OLV ter Nood, en het heiligdom dit jaar het Hoogfeest van het Heilig Sacrament ook op donderdag wilde vieren, kwamen we zo dus op een gezamenlijke viering van het seminarie en heiligdom, wat natuurlijk heel mooi is; het benadrukt dat het Allerheiligst Sacrament het sacrament van de Eenheid is.

De viering werd gehouden in de Bedevaartkapel, waar sinds kort ook het meubilair staat van de kapel op de Tiltenberg, de oude locatie van het seminarie. Meubilair wat ontworpen is naar de stijl van Dom van der Laan, een monnik-architect die eenvoud van materialen en kleur combineert met het “gulden getal”, specifieke verhoudingen die hierdoor tot een bepaalde schoonheid leidt. Wie bekend is met de Benedictijnenabdij in Vaals kent deze stijl.

Al met al leidde dit voor ons tot een prachtige viering. Naast hoofdcelebrant Francis waren er acht concelebranten en twee diakens. Het koor (van seminaristen) werd wederom begeleid door pastoor Alvaro uit de parochie/ regio Midden-West Friesland. Francis wist ons in zijn prediking echt mee te nemen in de essentie van de viering van Sacramentsdag, welke we daarna ook concreet mochten vieren in de (verdere) Eucharistie.

Het weer werkte met ons mee, want hoewel het nog regende toen we de intocht wilden doen, was ondertussen het zonnetje gaan schijnen, en kon er zo een mooie processie op het bedevaartspark gehouden worden. Bij het rustaltaar een stop voor nog een mooi gezang en een zegen, om uiteindelijk te eindigen in de Genadekapel. Hier werd afgesloten met het Tantum Ergo en nogmaals de zegen, al bleef de Heer daarna uitgesteld, op het heiligdom is namelijk op donderdag en vrijdag-zaterdag een keten van aanbidding.

Al met al weer een heel feestelijke dag. We zijn de Heer dankbaar voor deze nieuwe priester, Francis Ashamole, die als kapelaan benoemd is in de regio Purmerend en Edam, de plaats waar hij ook zijn pastoraal jaar heeft gedaan. Wij wensen hem veel zegen in zijn eerste parochie(s).

Het eerste contact van Francis met ons seminarie is ontstaan op 8 mei 2019. Hij mailde mij toen vanuit het asielzoekerscentrum St. Annaparochie in Friesland met het verlangen om priester te worden. Francis komt uit Nigeria waar hij op zijn 18de naar een seminarie is gegaan van de Society of St. Paul, maar hij kwam er gaandeweg achter dat zijn ware roeping was om parochiepriester te worden, iets wat binnen die congregatie niet mogelijk was. Maar door de overvloed van roepingen (!) in Nigeria kom je er dan op een diocesaan seminarie niet meer tussen. Om op een gegeven moment toch verder te komen, is hij nog bij de Franciscanen geweest in Cyprus, het Heilig Land en in Italië, maar zijn oude verlangen bleef: parochiepriester worden.

Vluchteling

Toen als vluchteling naar Europa gekomen, eerst Italië en toen naar Nederland; in deze regio’s met priestertekort zouden toch mogelijkheden moeten liggen. En zo heeft hij uiteindelijk dus een ingang gevonden, al zult u begrijpen dat wij, met name de bisschop en ik, er ook heel wat over gesproken en gebeden hebben voordat we hem echt aannamen. Maar toen hij hier dan ook was, hebben we hier nooit spijt van gehad. Francis is een zachtaardig persoon met een groot geloof. Het Nederlands had hij al vrijwel onder de knie toen hij hier kwam, en filosofie had hij reeds gedaan, dus dat scheelde voor hem weer wat tijd op het seminarie. Na vier jaar studie en de nodige stages in verschillende parochies begon hij zodoende in september aan zijn pastoraal jaar in de parochies van Purmerend en Edam.

Diakenwijding

In november heeft Francis de diakenwijding ontvangen en gisteren dus de Priesterwijding. Helaas hebben zijn ouders op het laatste moment geen visum gekregen, zij volgden de plechtigheid van Kathedraal TV (met Engelse vertaling van een seminarist). Gelukkig waren er wel vier andere familieleden aanwezig. Een priesteroom uit de VS, dichtbij Chicago, een tante (in iets verdere zin) die zuster is in Padua, Italië, en een oom en tante die in Londen wonen. Zo was Francis in de St. Bavo toch omringd met familieleden en andere mensen uit Nigeria, ook een bevriend gezin uit Alkmaar mocht bij hem plaatsnemen.

Homilie

Het was een prachtige viering waarin onze bisschop op een hele mooie wijze de plechtigheid leidde, en daarnaast waren er vele aanwezige priesters en ook enkele diakens. De bisschop preekte mooi over de waardigheid van de Priesterwijding en het grote belang van geloof, u kunt deze terugvinden op zijn site, Arsacal.nl. Op het einde hield Francis een heel mooi dankwoord waarin hij iedereen wist te bedanken die iets voor hem betekend heeft de afgelopen jaren en ook nu nog, heel goed. Hierna was er voor iedereen de gelegenheid om de wijdeling te feliciteren en de neomistenzegen te ontvangen, en, indien gewenst, ook even wat te drinken in de plebanie. Voor een groep genodigden volgde hierop een feestelijke maaltijd in Heiloo.

Neomistenmis

Vanmorgen om 10 uur vierde Francis zijn Eerste heilige Mis in de St. Nicolaaskerk in Purmerend. De kerk was mooi gevuld met mensen overal vandaan, en er waren acht concelebranten en een diaken, dus ook dit was weer een zeer plechtige viering. Francis preekte zelf, wat hij heel mooi deed, hij begon hierbij zelfs met een Engelstalig liedje van dankbaarheid. Ja, het was echt een vreugdevolle viering. Door de pastoor, Carlos Fabril, en vele vrijwilligers was dit ook heel goed voorbereid. Na de Mis was er voor iedereen koffie met wat lekkers in de zaaltjes achterin de kerk, en voor een wat kleinere groep was er daarna nog een feestelijke (broodjes)lunch. De buitenlandse gasten genoten hierbij vooral van de Nederlandse kaas, dit zouden ze zeker ook meenemen wanneer ze deze week weer teruggaan naar hun huidige woonplaatsen. Voor mij was er nog een leuke link met priesteroom Bonaventure van Francis, we hebben beiden op hetzelfde seminarie gezeten in Detroit, het Sacred Heart Major Seminary; hij voor zijn seminarieopelding en ik voor mijn licentiaat. We hebben veel dezelfde docenten gehad.

Bevalling

Zuster Margareta wist te vertellen dat de grote vreugde van de wijding van Francis in Nigeria nog tot een andere vreugde had geleid: zijn familie had daar ook een feest georganiseerd en één van zijn familieleden moest door het uitbundige dansen ter plekke terstond bevallen: een zoon! Nou, wat mag er van deze jongen komen? Vast veel goeds. Hij zal vast een ‘tussennaam’ krijgen die hier bij past, zoals Francis als tweede naam heeft: Ugochukwu, Glorie van God. Wij danken de Heer voor deze wijdeling en we geloven vast dat hij vele mensen tot de Glorie van God mag leiden. Bidt u hiervoor mee? Dank u wel.

Rector Jeroen

Nigeria

Het was ook feest in Nigeria. Deze video ontvingen we van de familie.