We mochten de hele week meedoen met de getijdengebeden van de zusters in hun kapel. Zij zingen hun gebeden deels in het Latijn en deels in het Nederlands in Gregoriaanse stijl. Voor de retraite was er ook een Vlaamse pater, Dom Philippe genaamd, voormalig abt van de abdij van Chevetogne in België, die de inleidingen op het gebed verzorgde. Het hoofdthema van de retraite was het gebed wat Jezus ons zelf geleerd heeft: het Onze Vader. Dom Philippe liet ons zien dat Jezus met dit gebed in feite aansluit bij eerdere gebeden en uitspraken uit het Oude Testament. Hij legde uit dat de bede ‘geef ons heden ons dagelijks brood’ eigenlijk een bede om vrede is. Immers, wanneer mensen geen eten hebben, zijn ze geneigd strijd met elkaar te voeren. En met brood wordt niet alleen ‘brood’ bedoeld, maar in feite alles wat we voor ons dagelijks leven nodig hebben.

God weet wat we nodig hebben en zorgt voor ons, daar mogen we op vertrouwen. Tegelijkertijd hebben we zelf ook de christelijk plicht om te zorgen voor onze naaste mens, dichtbij en ver weg, voor wie het dagelijks brood niet vanzelfsprekend is. We mogen dan delen vanuit onze overvloed. Pater Philippe stond ook lang stil bij de bede ‘uw rijk kome’. We kijken als christenen verlangend uit naar de tijd dat we in Gods rijk mogen komen. Maar daar waar mensen een houding van naastenliefde naar elkaar aannemen, wordt er nu al iets van het koninkrijk van God zichtbaar op aarde! De retraite heeft ons alles bij elkaar veel inspiratie gegeven om het nieuwe studiejaar met frisse moed te beginnen!

De week na de retraite hebben we nog een kleine bedevaart gemaakt naar het oosten van het land. We logeerden in retraitehuis ‘Klein Sion’ in Leuvenheim. Het huis wordt gerund door vrijwilligers en is voorzien van slaapkamers, verschillende zalen, een kapel en een ondergrondse crypte voor gebed of meditatie. Rondom het huis ligt vijf hectare landgoed voorzien van wandelpaadjes. Dus het was hier goed toeven voor drie dagen!

Vanuit Klein Sion hebben we verschillende bijzondere plaatsen in de omgeving bezocht. Op dinsdag zijn we in de ochtend wezen wandelen op de Posbank. Een prachtig stuk natuur op de rand van de Veluwe tussen Dieren en Arnhem in. Het was heel mooi dat de heide nog net bloeiend was. In de middag zijn we naar Deventer geweest waar kapelaan Gauthier de Bekker ons heeft rondgeleid in de H. Lebuiniskerk. In deze kerk is ook een schrijn aanwezig met de relieken van deze heilige geloofsverkondiger uit de 8ste eeuw, samen met relieken van nog drie andere heiligen. Het was boeiend om over hem te horen, er wat te bidden, en ook veel te horen over hoe deze jonge kapelaan, samen met de andere leden van het pastorale team, en waarschijnlijk vele anderen, actief zijn om de nieuwe evangelisatie in hun regio op te pakken. Kapelaan Gauthier was voor de rector bekend, aangezien Gauthier als Utrechts priesterstudent ook nog enige jaren op de Tiltenberg heeft gestudeerd.

Op woensdagochtend gingen we eerst naar Olburgen, waar het graf van Dora Visser ligt. Deze eenvoudige vrouw die leefde in de 19e eeuw, droeg 33 jaar lang de wondtekenen van Christus op haar lichaam. Ze leefde zeer vroom en ze was voor velen een voorbeeld van een christelijk deugdzaam leven. Dankzij haar gebed en op haar voorspraak zijn diverse wonderlijke genezingen gebeurd. Het proces van haar zaligverklaring loopt nu in Rome. Dit alles werd ons toegelicht door een vriendelijke koster, die ons ook de mooie Willibrorduskerk van Olburgen liet zien. Na een korte bezoek aan de mooie Hanzestad Doesburg, gingen we in de middag vervolgens nog naar Maria van Renkum. Het beeld van Maria met Jezus staande op haar schoot dateert uit de 14e eeuw en is verbonden met een geschiedenis van vele bedevaarten en wonderlijke gebeurtenissen. Veel mensen komen hier bidden bij Maria en vinden er innerlijke rust en de diepe vreugde die van God komt.

Op donderdagochtend vertrokken we na de H. mis weer terug naar ons vertrouwde Heiloo waar we aanstaande dinsdag dan echt met het collegejaar zullen gaan beginnen. We hebben zo een mooie start van het nieuwe studiejaar gehad.

Het weer heeft erg mee geholpen waardoor we alles buiten konden doen. Na ontvangst met koffie begonnen we om 12 uur met de H. Mis met Mgr. Hendriks als hoofdcelebrant. Rector Luc Georges van het Redemptoris Mater in Nieuwe Niedorp, studieprefect José Manuel en rector Jeroen de Wit waren de concelebranten. De H. Mis werd opgeluisterd door een koortje van seminaristen o.l.v. kapelaan Alvaro Rodriquez Lugue, voor vele mensen was dit herkenbaar van de dit jaar uitgekomen CD Emmanuel. Het was een feest zo om buiten met muziek de H. Mis te kunnen vieren.

Na de lunch was er een lezing van de rector over roeping. Wat is roeping en hoe kunnen we roepingen bevorderen waren o.a. vragen waar de rector op in ging. Gebed is hiervoor belangrijk maar ook om een “cultuur van roeping” te creëren. Plekken waar jongeren elkaar kunnen ontmoeten en kunnen groeien in het geloof. Waar het gestimuleerd wordt om een persoonlijke relatie met de Heer op te bouwen en waar het niet gek is om te vragen: Wat is Gods plan voor jouw leven? Want uiteindelijk is roeping niet je eigen plannen voor je leven willen vervullen, maar openstaan voor Gods plan voor je leven, Zijn droom voor jou.

Na de lezing waren er getuigenissen van twee seminaristen, Melle Punter en Mateo Antolovic. Heel mooi om te horen hoe God hen geleid heeft om naar het seminarie te gaan. Toen volgde een muzikaal intermezzo, altijd zeer gewaardeerd door de aanwezigen, met aansluitend ca. een half uur Eucharistische aanbidding waarin we het middaggebed gebeden hebben en er ruimte was voor stil gebed en eventueel voor het sacrament van Boete en Verzoening. 

De mensen gingen allemaal erg dankbaar naar huis. Het was een grote vreugde om zo deze dag met onze gebedskring samen te zijn. Een grote aanmoediging ook dat er zoveel mensen voor roepingen en voor de seminaristen bidden, want naast deze dag, was er op het heiligdom ook nog de “gewone” Eerste Zaterdag in de Bedevaartkapel, hier werd ook nog eens door ca. 110 mensen voor roepingen gebeden.

Dank u Heer, we weten dat u ons zult verhoren.

De bedevaart ging dit jaar naar Smakt waar de heilige Jozef bijzonder vereerd wordt. Niet zo vreemd natuurlijk, want we zijn in het speciale Sint Jozefjaar, dat door paus Franciscus is uitgeroepen. Bijzonder was wel dat een deel van de groep er heen ging in het duidelijk herkenbare busje van Onze Lieve Vrouw ter Nood, dat door jongeren van The Missionary School is bedacht om het Heiligdom te promoten.

Terugweg

Op de terugweg is het gezelschap ook nog langs ‘Klein Lourdes’ – Tienray gereden, de enige bedevaartplaats in Nederland met sinds 1877 een officieel erkende Lourdesgrot.

Terug in Haarlem

Teruggekomen van de bedevaart kwamen we – bij dit onderdeel mocht ik ook aanwezig zijn – bijeen in een Haarlems restaurant, blij dat dit nu weer mag. Dat was een goede gelegenheid om elkaar weer – in een ontspannen sfeer en bij een heerlijke maaltijd – te spreken en om van verschillende jonge priesters hun ervaringen te horen.

Rector Jeroen de Wit en een achttal jonge priesters waren voor de maaltijd bijeen. Om verschillende redenen konden vier priesters helaas niet aanwezig zijn.

In deze plechtige H. Mis, op het Feest van de apostelen Filippus en Jakobus, heeft seminarist Josue Emmanuel Mejia Sanchez de aanstelling tot Acoliet ontvangen. In de preek ging de bisschop in op de inhoud van deze aanstelling en op de lange traditie hiervan binnen de Kerk; dit gaat terug tot de eerste eeuwen van de Kerk. Vroeger werd de acoliet ook wel subdiaken genoemd, maar na het Tweede Vaticaans Concilie is deze benaming eruit geraakt.

Inhoudelijk heeft de aanstelling betrekking op het altaar en de viering van de H. Eucharistie. De acoliet mag het altaar voorbereiden voor de priester, de H. Hostie uitstellen bij Eucharistische aanbidding en ook bij mensen thuis de H. Communie uitreiken. Voor Josue heel mooi om deze aanstelling nu te ontvangen. Hij zit in zijn laatste, zesde, studiejaar en hoopt volgend jaar op itinerantie te gaan, een lange stage in het buitenland die seminaristen van het Neocatechumenaat doen. Door deze aanstelling kan hij dan ook meer betekenen voor een priester die ze vaak dan ondersteunen in zijn missie.

Er was nog een primeur tijdens de H. Mis: priester en muziekdocent Alvaro Rodriguez Luque, kapelaan in Midden Westfriesland, heeft een nieuw lied voor Maria Onze Lieve Vrouw ter Nood gecomponeerd en geschreven. Het heet Salve Onze Lieve Vrouw ter Nood. Een mooie ode aan Maria Onze Lieve Vrouw ter Nood in de nog kersverse Mariamaand.

Het zijn hele mooie dagen geweest. Beginnend op de middag van Witte Donderdag, met afwisselend vieringen in de kathedraal en op het heiligdom, op Goede Vrijdag een Stille dag en op Stille Zaterdag meehelpen aan de voorbereidingen voor Pasen. De Paaswake op het heiligdom werd door één van de deelnemers van de Meeleefdagen ‘fenomenaal’ genoemd.

Nu volgt er twee weken paasvakantie voor de seminaristen.

Op de foto van links naar rechts: Richard Numan, Melle Punter, Thomas Bötticher, Mgr. Hendriks, Francis Ashamole, Leo Kuiper en Sam van Gent.

Wij konden niet bij de pontificale Hoogmis zijn omdat die onder de corona restricties vol zat. Dit had als voordeel voor pelgrims dat er een extra Eucharistieviering was waardoor er meer mensen op die dag de heilige Mis konden bijwonen op het Jozefheiligdom.

Bij aankomst zijn we eerst het kleine Jozefkapelletje ingegaan dat uit 1699 dateert. Daarna zijn we de hoofdkerk in gegaan waar Mgr. Smeets, de bisschop van Roermond, nog aanwezig was. Hierdoor kon er een kleine ontmoeting met hem plaatsvinden voor we ons klaar gingen maken voor Mis.

Na de Mis konden we genieten van een heerlijk broodje met koffie of thee die we af konden (en door corona moesten) halen. We hebben wat stoelen bij elkaar gezet zodat we de versnaperingen konden nuttigen in het zonnetje.

Daarna konden we het lof bijwonen wat door kapelaan Marthoma Alexander geleid werd. Sommige van de seminaristen hebben hem nog meegemaakt bij de OPN-dagen of de gezamenlijke retraites in Thorn met het Grootseminarie Rolduc. We hebben met hem nog wat kunnen praten en we hebben een paar leden van de gebedskring kunnen ontmoeten die we hebben bedankt voor hun ondersteuning.

Na de terugreis stond er bij diaken Jaider in Heemskerk een maaltijd klaar om het feest af te sluiten. Gelukkig kon Richard hier bij aansluiten aangezien hij het uitje door een belangrijke vergadering van zijn werk moest laten schieten.

We kunnen terugkijken op een mooi hoogfeest, zowel wat het weer betreft als het hele uitje. We mogen St. Jozef daar dankbaar voor zijn en hopelijk wilt hij, helemaal in dit Jozefjaar, ons seminarie en onze gebedskring extra bijstaan met zijn voorspraak.

Het weekend van 6 en 7 maart hebben we het online Oriëntatieweekend gehad met zes deelnemers. Dit is echt heel goed verlopen.

Op vrijdagmiddag zijn de jongens na een korte kennismaking met mij en de seminaristen via zoom aangesloten bij de stille aanbidding in de kapel (via livestream) en de vespers om 17.30 uur. Vervolgens zijn we ‘s avonds in een Zoom ontmoeting doorgegaan waarin Mgr. Hendriks een lezing heeft gehouden over Roeping. Ook twee seminaristen hebben verteld over hoe God hen geroepen heeft.

Zaterdagmorgen hebben via Zoom twee deelnemers van het Oriëntatieweekend verteld hoe God met hen bezig is en is ook pater Biemans aangesloten, de spirituaal van het seminarie. Hij heeft uitleg gegeven over Geestelijke begeleiding.

Om 11.30 uur zijn de jonge mannen toen weer via de livestream aangesloten op het Rozenkransgebed in de Bedevaartkapel en de H. Mis van Eerste Zaterdag. Hierin was pastoor Bruno Sestito uit Langedijk de celebrant. In zijn preek ging hij in op zijn levensverhaal. Via het Youtube kanaal van het heiligdom is deze nog te beluisteren.

’s Middags hadden de jongens gelegenheid om een reeds eerder opgenomen verhaal over het heiligdom te bekijken/beluisteren van pater Wijers (Youtube) en vervolgens hebben we elkaar weer in de zoom ontmoet, waarbij nu ook de seminaristen van Nieuwe Niedorp, het Neocatechumenaat, aan waren gesloten. Hierop volgde nog een vragen halfuurtje met de rector. ’s Avonds is het weekend afgesloten door de seminaristen en de deelnemers met een online spel.

Al met al een zeer geslaagd weekend. Al hopen we ze natuurlijk graag binnenkort fysiek op het seminarie te ontvangen. Bijvoorbeeld tijdens de Meeleefdagen van het Paastriduüm.

In de playlist Oriëntatieweekend (van het Youtube kanaal van het  heiligdom) zijn de verschillende livestream activiteiten nog te vinden:

Afgelopen maandag hebben we gevierd dat het Grootseminarie St. Willibrord nu vijf jaar in Heiloo is gevestigd (hiervoor was het gevestigd op de Tiltenberg in Vogelenzang).

Op 14 februari 2016 is het seminarie in Heiloo ingezegend door -toen nog hulpbisschop- Mgr. Hendriks. We begonnen toen met één seminarist van ‘eigen bodem’ en twee jongens van Nieuwe Niedorp (het Neocatechumenaat) die ervoor gekozen hadden om te helpen hier een gemeenschap op te bouwen.

We danken God dat we nu hier in Heiloo drie seminaristen van eigen bodem hebben, plus een jongen uit Nigeria (niet van het Neocatechumenaat). Samen met nog een seminarist van het Neocatechumenaat zijn we zo met vijf seminaristen, plus rector Jeroen de Wit.

In Nieuwe Niedorp wonen ongeveer tien seminaristen, zodat ons bisdom circa vijftien seminaristen heeft.

We hebben het heugelijke feit van het eerste lustrum feestelijk gevierd met personeel en vrijwilligers van het Gastenhuis met een lekker gebakje, en ’s avonds als seminariegemeenschap nog even gezellig bij elkaar gezeten.

Afgelopen maandag heeft seminarist Thomas Bötticher uit Uitgeest (34) de aanstelling tot Lector ontvangen. Dit heeft plaatsgevonden in een plechtige Eucharistieviering in de Bedevaartkapel waar ook de seminaristen van Nieuwe Niedorp en rector Luc George en José Manuel Tercero, de studieprefect, bij konden zijn. Mgr. Hendriks was de hoofdcelebrant.

Het lectoraat is één van de drie wat officiële stappen op weg naar het priesterschap, voordat er een definitieve stap gezet wordt als de diakenwijding. De Admissio gaat hier aan vooraf en het Acolitaat kan hierop volgen. Thomas bevindt zich nu in het vijfde jaar van de studie.

Na afloop kon er, gezien de corona-maatregelen, slechts een diner zijn in beperkte kring: onze eigen seminariegemeenschap van Heiloo en Mgr. Hendriks als onze enige gast. Eén seminarist was nog afwezig i.v.m. reisproblemen. Maar hoe dan ook, het is toch een mooie dag geweest voor ons seminarie en in het bijzonder voor Thomas. 

In de nacht van dinsdag op woensdag 20 januari is pater Gerard Wilkens s.j. in het Radboud UMC overleden. Hij was jarenlang een geliefde spirituaal van het Sint Bonifatiusinstituut en leidde de jaarlijkse retraite voor diakens en priesters. Ook voor ons seminarie heeft hij verschillende retraites verzorgd en van de huidige priesters hebben velen hun voorbereidende retraite op de wijdingen onder zijn leiding kunnen doen. Kort geleden zo ook pastor Bert Glorie nog.

Aqua Viva

Pater Wilkens woonde de laatste jaren in het huis van de Jezuïeten Aqua Viva in Nijmegen, waar ook pater Haye van der Meer woonde die ruim veertien dagen eerder is overleden. Hoewel hij de tachtig was gepasseerd, was pater Wilkens nog zeer actief onder meer met het geven van retraites. De retraite voor dit jaar voor de priesters en diakens stond bijvoorbeeld al gepland.

Corona

Maar bij een onderliggende kwaal waar hij goed mee heeft kunnen leven, kwam een Corona-besmetting. Enkele dagen voor zijn overlijden werd duidelijk dat hij niet beter zou worden en heeft pater Wilkens de laatste sacramenten ontvangen.

Zijn leven en werken

De activiteiten die pater Wilkens ontplooide zijn legio. Zijn initiatief tot en inzet voor gezinspastoraal, Maria Materkringen en een Nederlandse editie van het tijdschrift ‘Communio’ hebben veel betekend, evenals zijn betrokkenheid bij het bestuur van het Katholiek Nieuwsblad, de talloze retraites die hij heeft gegeven, zijn taak als spirituaal van het Grootseminarie Rolduc gedurende vele jaren (een aantal jaren samen met pater P. Penning de Vries sj), de diakenopleiding van Rolduc, het volgen en bezoeken van de jonge priesters en diakens, spirituaal van het Sint Bonifatiusinstituut, de begeleiding van verschillende kloostergemeenschappen en zo zal er zeker nog veel meer te noemen zijn. Zeer velen hebben veel gehad aan de persoonlijke geestelijke begeleiding die hij gaf, met diepgang en in trouw aan de kerk en de geest van de heilige Ignatius, stichter van de Jezuïeten, maar ook met een grote opgewektheid, realiteitszin en begrip voor mensen en omstandigheden.

Dank!

Dit is een moment van dank voor het vele goede werk dat pater Gerard Wilkens tot meerdere eer van God en tot heil van mensen heeft gedaan. We gedenken hem in onze gebeden en de heilige Mis en we hopen dat hij voor ons een voorspreker in de hemel zal zijn.

Uitvaart

De uitvaart zal in beslotenheid plaatsvinden, waarschijnlijk aanstaande woensdag.