De diaken­wij­dings­vie­ring kan nog wor­den gezien op Ka­the­draal TV.
De foto­se­rie onderaan is weer gemaakt door Wim Koopman.

Met velen…

De ka­the­draal was inder­daad meer dan vol, ook in de zij­ka­pellen en op bijge­plaatste stoelen en staande achterin waren gelo­vi­gen uit de pa­ro­chies van de wij­de­lin­gen, fami­lie­le­den en vrien­den te vin­den. Mooi dat zoveel mensen met deze fees­te­lij­ke dag meeleven. Er waren ook heel wat kin­de­ren, baby’s zelfs die zich tij­dens de preek lieten horen. Maar het is na­tuur­lijk alleen maar fijn dat ook zij erbij zijn!

De wij­dings­plech­tig­heid

De Bavo­can­to­rij heeft gezon­gen onder lei­ding van Rick Muselaers, met titulair organist Maarten Wilmink aan het orgel. Onno Baneke was hoofdceremonia­ris, bijgestaan door de andere ceremoniari. Patrick Gunther en Philip Weijers assis­teer­den als diakens. De nieuwgewijde diakens reikten de heilige communie uit. Ook mgr. Jozef Punt was bij de plech­tig­heid aanwe­zig. Tot besluit werd het Sub tuum prae­si­dium (Onder Uw bescher­ming) gezon­gen op een plech­tige of bene­dic­tijnse toon, en het lied “Gij die­naars aan de Heer gewijd…”. Heel toepas­se­lijk! Er waren veel pries­ters en diakens geko­men om de wij­dings­plech­tig­heid mee te vieren en de nieuwe diakens in hun kring op te nemen. Dat was zeer mooi om te zien!

Benoe­ming

Aan het einde van de vie­ring zijn in de sacristie de wij­dings­brie­ven en de benoe­mings­brie­ven uit­gereikt aan de nieuw-gewij­den. Stefan Doss heeft parttime een studie-opdracht (moraal­theo­lo­gie) en werkt in de regio van Purmerend. Ook Eric Venneker is in dat dekenaat en helpt daarbij in Volen­dam. Emil Serpa de la Ossa is in Hoorn e.o. aan­ge­steld en is deels werk­zaam in het semi­na­rie Re­demp­to­ris mater. Richard Numan woont in Schagen en is werk­zaam in die pa­ro­chies van het noor­den van ons bisdom. Marcel van Lochem is de per­ma­nent diaken die werk­zaam zal zijn in Hoofd­dorp-Nieuw Vennep. Melle Punter blijft in de pa­ro­chies van Heems­kerk, Castricum, Uitgeest, Beverwijk en Wijk aan Zee.

Van harte fe­li­ci­te­ren we de nieuwe diakens!

Nadat de nieuwe diakens de felicitaties op verschillende plekken van de kathedraal hadden ontvangen, zijn ze in verschillende groepen uiteengegaan; Emil, Stefan en Eric naar Nieuwe Niedorp, Marcel (en zijn vrouw) naar Hoofddorp, en Melle en Richard naar Heiloo, om zo op deze verschillende plaatsen het heugelijke feit van de wijding nog feestelijk af te ronden met een maaltijd.

(bron: Arsacal.nl)

Gees­te­lijk moe­der­schap

Maciej Gradzki is pas­to­raal werk­zaam in de regio van Schagen, Den Helder en Texel, samen met Anna Paulowna, Breezand en ’t Zand. Hij is docent aan het Interdiocesaan Theologisch Instituut (ITI) Maria Moeder van de Kerk (locatie Heiloo) en daar­naast is hij sinds kort aan­ge­steld als vice-rector van de diaken- en cate­chisten­oplei­ding en werk­zaam voor het groot­semi­narie Re­demp­to­ris Mater in Nieuwe Niedorp. Toch heeft hij naast zijn vele pas­to­rale taken kans gezien in rela­tief korte tijd een wer­ke­lijk zeer om­vang­rijk proef­schrift voor te berei­den over het gees­te­lijk moe­der­schap in het leer­ge­zag van de pausen Paulus VI en Johannes Paulus II, met aan­dacht voor de ach­ter­gron­den in het Tweede Vati­caans Concilie en de voor­be­rei­ding daarop en de ont­wik­ke­ling van dit thema bij de pausen die erna kwamen: paus Bene­dic­tus XVI en paus Fran­cis­cus. Het is geen geringe pres­ta­tie.

Prof. Hauke

Maciej is gepro­mo­veerd bij de bekende Marioloog, prof. dr. Manfred Hauke. Het proef­schrift zal wor­den opgeno­men in de reeks van deze facul­teit die door prof. Hauke wordt geleid en de nieuwe doctor is uit­ge­no­digd om op een Mario­lo­gisch congres in het Duitse Altötting het thema te komen belichten.

Hieronder een kort verslag van deze dag door Mgr. Hendriks, die, o.a. ook met pastoor-deken Eduard Moltzer, naar Lugano zijn afgereisd:

De pro­mo­tie­zit­ting

Op deze mid­dag stond de pro­mo­ven­dus voor de com­mis­sie van vijf professoren – een van hen door digitale media op afstand verbon­den – om aan de tand gevoeld te wor­den. Allerlei vragen kwamen voorbij, na het eerste half uur dat aan een pre­sen­ta­tie van het onder­zoek door de pro­mo­ven­dus was gewijd. Het uur dat voor de vragen be­schik­baar was, liet een breed palet aan thema’s zien, die niet alle direct met het thema van het proef­schrift te maken had­den.

De nieuwe kate­chis­mus

Zo kreeg Maciej de vraag wat “il catechismo Olandese” (bedoeld wordt hiermee de nieuwe kate­chis­mus uit de zesti­ger jaren) over Maria te zeggen heeft en hoe Maria­ver­ering in een gese­cu­la­ri­seerde samen­le­ving als de Neder­landse gerecipieerd wordt en hoe de pro­tes­tan­ten erin staan. Maar de pro­mo­ven­dus is er goed door­heen geko­men en (de ver­de­di­ging van) het proef­schrift werd met ‘summa cum laude’ beloond.

Proficiat

Het was mooi en waarde­vol deze gebeur­te­nis samen met de pastoor-deken van Maciej Gradzki, Eduard Moltzer, mee te kunnen maken.

Van harte fe­li­ci­te­ren wij de nieuwe doctor!

Tot zover het verslag van de bisschop (overgenomen van Arsacal.nl). Ook wij van het ITI Maria Moeder van de Kerk en het Grootseminarie St. Willibrord feliciteren onze docent van harte met deze mooie prestatie!

Kunt u in uw parochie of gemeenschap hier ook graag aandacht aan besteden in of rond deze week? Bijvoorbeeld met tieners en/of jongeren die bij u samenkomen, in de prediking, of bij andere ontmoetingen van uw gemeenschap. Veel dank hiervoor! Mocht u hiervoor behoefte hebben aan een spreker; een seminarist, een zuster, mijzelf of een andere priester, laat het ons weten en wij proberen hierin te voorzien.

Om de Roepingen ook met het gebed te ondersteunen sturen wij u hierbij een aantal gebedskaarten. Kunt u deze graag achter in uw kerk(en) neerleggen, of uitdelen aan gebedsgroepen in uw (parochie)gemeenschap? Veel dank hiervoor.

Mocht u de poster “Bouw mijn Kerk op”, de jaarposter van 2026 m.b.t Roepingenzondag en de Roepingenweek, niet meer hebben hangen, stuurt u mij graag een mailtje dan sturen wij u er nog graag eentje (of meerdere) toe.

Nogmaals veel dank voor uw inzet voor Roepingen. Zaterdag 31 oktober zal onze bisschop Mgr. Hendriks, God willende, 6 kandidaten in de St. Bavo kathedraal in Haarlem tot diaken wijden, waarvan 5 als transeunt diaken. Het tastbare bewijs dat al uw inzet en gebed niet voor niets is! God is goed, altijd.

Vriendelijke groet,

Rector Jeroen de Wit

Namens de Roepingenraad Haarlem-Amsterdam

06-40125490  of  rector@willibrordseminarie.nl

Kijk ook op www.volgjeroeping.nl

De voortgezette vorming werd verzorgd door Carolien Hoogenboom, deze jonge vrouw van ons bisdom is werkzaam bij Alpha Nederland en hier special gericht op Alpha en Alpha Youth in the katholieke kerk. Vandaag sprak ze over ‘Missionair tienerwerk’; hoe trek je tieners aan en hoe begeleid je ze om werkelijk ‘leerling’ van Jezus te worden? Met het concept van Alpha Youth, bestaande uit een maaltijd, video en uitwisseling, kun je een goede start maken, dan volgt nog de catechese en voorbereiding op de sacramenten. Kern hiervan is dat wanneer ze geraakt zijn door Jezus of de heilige Geest, waar Alpha bijzonder op gericht is, en je het concept van ontmoeting/ teaching en uitwisseling ook vasthoudt in het verdere traject, er veel mogelijk is. Toch blijft soms de stap naar actieve deelname aan de zondagse Eucharistie in parochies een lastige, hier hebben de jonge priesters, diakens en catechisten later nog over uitgewisseld.

De Willibrordlezing, waar ook de seminaristen bij zijn en een aantal gasten, is afgelopen maandag verzorgd door de heer André Roes. De heer Roes is eigenlijk kerkhistoricus, maar na een aantal jaren lesgeven is zijn loopbaan vooral naar het rectorschap van middelbare scholen gegaan. Tot zijn 60e, toen is hij gestopt en begonnen met schrijven. Recent is uitgekomen een biografie over paus Benedictus en hier ging ook de lezing over. De heer Roes weet deze paus, die soms misschien iets ondergesneeuwd lijkt te raken door zijn voorganger en ook zijn opvolger, op een heel aantrekkelijke manier naar voren te brengen. Zowel in zijn boek, als in zijn lezing. Echt een aanrader om het boek aan te schaffen (Betsaida) en zo weer wat te lezen over en van deze bijzondere paus.

De heilige Eucharistie die Mgr. Hendriks vierde samen met ca. 10 concelebranten was bijzonder feestelijk aangezien er 7 personen waren die voor hen een belangrijke stap zetten op deze avond: 6 van hen spraken de Geloofsbelijdenis en Eed van trouw uit als vooruitlopen op de diakenwijding van 31 oktober a.s. in onze kathedraal en 1 van hen, Petra Oostenrijk, sprak deze uit als voorbereiding op de aanstelling tot Catechiste welke zij op deze avond mocht ontvangen. Petra is woonachtig in Diemen en zal zich met haar aanstelling ook in het parochieverband van die regio in gaan zetten. Proficiat Petra met deze mooie stap/ aanstelling. Veel zegen gewenst.

De dag werd weer feestelijk afgesloten met een gezellige maaltijd. De volgende Willibrorddag zal niet op 2 november zijn, i.v.m. Allerzielen, maar een week later, maandag 9 november. Dan hopen we Fr. Casey Cole te ontvangen, een Amerikaanse priester die op uitnodiging van de KJD (katholieke jongerendag, 7 nov.) in Nederland is en bij ons zal spreken over het gebruik van Social media en Evangelisatie in dit digitale tijdperk.

Richard (1969, Heemskerk) is een latere roeping. Hij is eerst actief geweest in het pensioenwezen en heeft toen besloten aan het Bonifatiusinstituut te beginnen. Toen hij meer zekerheid kreeg over zijn roeping voor het priesterschap is hij overgestapt naar het Grootseminarie. Na nog twee jaar in deeltijd te hebben gestudeerd is hij voltijds bij ons gaan studeren en volledig inwonend geworden. Met het behalen van het baccalaureaatsexamen heeft hij een kerkelijk erkend diploma in de theologie behaald van de Universiteit van Lateranen waar ons instituut aan geaffilieerd is.

Richard is voor zijn pastoraal jaar werkzaam in de regio Noordkop en woonachtig in Schagen. Op zaterdag 31 oktober hoopt hij van Mgr. Hendriks in de St. Bavo in Haarlem de wijding tot transeunt diaken te ontvangen, samen met 4 andere kandidaten plus één voor het permanent diaconaat.

Het totaal aantal seminaristen binnen ons bisdom komt hiermee op 21, één van hen studeert niet voor ons bisdom, maar voor het bisdom Groningen-Leeuwarden. Vijf van hen zijn reeds in het pastorale jaar en hopen eind zaterdag 31 oktober in de kathedrale basiliek St. Bavo in Haarlem de diakenwijding te ontvangen.

Alle seminaristen volgen de studie aan het Interdiocesaan Theologisch Instituut (ITI) Maria Moeder van de Kerk. Dit instituut is vorig jaar opgericht samen met het bisdom Roermond en bestaat uit twee locaties: Heiloo en Kerkrade. Naast de seminaristen van deze twee bisdommen zijn er ook seminaristen van andere bisdommen die hieraan studeren.

De verdeling van de seminaristen over de twee seminaries in ons bisdom is mooi gelijk: 11 behoren bij het Grootseminarie in Heiloo (waarvan 3 in het pastorale jaar) en 10 vallen onder het Redemptoris Mater in Niedorp (waarvan 3 in het pastorale jaar en één die op itinerantie is).

We danken God voor het nieuwe jaar dat we met elkaar mogen beginnen en we bidden dat het weer een gezegend jaar mag worden! Veel dank ook voor uw gebed en steun!

Hier ontmoetten wij onze retraitebegeleider, pater Michał Tabak, een Poolse priester die een tijd in Nederland werkzaam is geweest. Na een korte rondleiding, een moment om onze spullen in onze kamers te zetten en een gezamenlijk eetmoment begon het echte werk: de retraite. Deze duurde tot maandagochtend, dus in totaal vijf volle dagen aan stilte en gebed.

Na veel spirituele vruchten te hebben geplukt (en ook echte, want het seminarie in Stadniki had een tuin met allerlei soorten fruitbomen en -struiken) begonnen we met onze bedevaart. Maandagmiddag vertrokken we naar Wieliczka, waar meer dan 100 meter diep in het zoutsteen een prachtig mooie kapel was gemaakt door de mijnwerkers. In de avond vertrokken we naar het centrum van Krakau, waar we de Vespers hebben gebeden en een heerlijke maaltijd hebben genuttigd. Daarnaast kregen we een rondleiding van onze retraiteleider door het toenmalige Joodse getto Kazimierz.

De volgende dag vertrokken we iets eerder, namelijk na het ontbijt, naar Krakau om daar een tour te krijgen door de Wawelkathedraal. Als je deze kathedraal binnenstapt, krijg je ondanks de drukte en de hoeveelheden toeristen die er waren toch door hoe indrukwekkend deze plek is. Zeker aangezien er veel koningen, koninginnen, prinsessen en zelfs presidenten van Polen begraven waren. Het was alsof de staat Polen, met zijn religie en regeringsleiders, hier geconcentreerd was. Indrukwekkend doet het niet voldoende eer aan; zeker een aanrader mocht u eens in Polen zijn.

In de middag hadden wij het voorrecht om op het heiligdom van de Goddelijke Barmhartigheid de Heilige Mis te mogen vieren. Daarna werden wij op het heiligdom rondgeleid door een zuster van de Congregatie van de Zusters van Onze-Lieve-Vrouw van Barmhartigheid, dezelfde congregatie waar de H. Faustina deel van uitmaakte. Zij toonde ons de indrukwekkende en vrij open gebouwde kathedraal, die rond de millenniumwisseling gebouwd is, en wij hebben de oudste replica, die overigens de meest bekende versie van de afbeelding is, de Hyla-versie van de afbeelding van de Goddelijke Barmhartigheid mogen zien. Het origineel staat in Vilnius, maar deze is lastig te vervoeren zonder het te beschadigen. Wij hebben ook nog een replica van de kamer van de H. Faustina mogen zien.

Woensdag, de laatste volle dag in Polen, brachten we nog een bezoek aan Wadowice, de geboorteplaats van de H. Paus Johannes Paulus II. Wij hebben zijn geboortehuis bezocht, dat nu een museum is. Hier wordt zijn leven in stappen verteld aan de hand van objecten uit zijn leven en een audiotour die daaraan verbonden was. Vervolgens konden wij in de kerk waar Johannes Paulus II gedoopt is deelnemen aan de Heilige Mis, alhoewel deze iets lastiger te volgen was aangezien de liturgie volledig in het Pools was. Hierna zijn wij na een korte pauze doorgereden naar het nabijgelegen heiligdom Kalwaria, waar Johannes Paulus II vaak en graag kwam. Het is een erg indrukwekkende plek met een prachtige kerk. Door onderhoudswerkzaamheden was echter alles te zien, maar wat er te zien was, was prachtig mooi.

Op de dag dat wij weer uit Polen zouden vertrekken, hadden we nog een laatste stop: Częstochowa. Dit is een zeer bekend heiligdom in Polen, waar een kapel is waar de bijzondere icoon van Onze-Lieve-Vrouw van Częstochowa hangt, in de volksmond beter bekend als de ‘Zwarte Madonna’. Wij hadden het voorrecht om vlak onder/voor de afbeelding aanwezig te mogen zijn bij de Heilige Mis, waar normaal weinig plek is. Na de Mis werd de afbeelding bedekt met een prachtige plaat van naar alle waarschijnlijkheid zilver, en moesten wij, na nog een korte rondleiding en een maaltijd, afscheid nemen van onze retraitebegeleider pater. Michał. Hij ging terug naar Krakau en wij, helaas, door naar Berlijn om dan vrijdag weer naar Nederland te reizen.

Samengevat was het een prachtige reis die, ondanks het warme weer en de lange zit in de bus, het 200% waard was. In het bijzonder dank aan Nico, de seminarist die de reis bedacht en grotendeels georganiseerd had, en pater Michał Tabak, die ons bij de retraite (en ook de bedevaart) begeleid heeft. Zonder hen had de reis niet plaats kunnen vinden!

Ondanks de uitzonderlijk hoge temperaturen wisten alle deelnemers elkaar aan het einde van de ochtend te treffen op de Drentse Hondsrug bij Borger, nadat de dag was begonnen met het morgengebed en de Heilige Mis. De meegebrachte ijsjes in de koelbox waren nog nét niet gesmolten en wisten ons de nodige energie te geven om een serieuze wandeltocht langs de befaamde hunebedden van deze regio te beginnen. De tropische omstandigheden konden de vele momenten van lachen, fotograferen en goede gesprekken onderling niet verhinderen.

Gefascineerd door deze indrukwekkende neolithische bouwwerken van onze verre voorouders en de prachtige natuur waarin deze zich bevinden, stond vervolgens een bezoek aan seminarist Wouter van Voorst en zijn gezin centraal, dat toevallig uit deze regio afkomstig is. Zo werden wij, vermoeid en oververhit van de lange tocht, bijzonder gastvrij ontvangen in het knusse en levendige thuis van de familie Van Voorst, waar een heerlijke lunch op ons lag te wachten. Terwijl de kinderen door de tuin holden of een duik namen in het zwembad, en de pas enkele maanden oude Johan de meeste aandacht trok, werd de lunch genuttigd op diverse schaduwrijke plekken in de fraai ingerichte tuin van het huis in Coevorden. Er werd nog gevoetbald met de twee jongste broers van de kleine Johan en er werd zelfs nog een bordspel uit de kast gehaald. Er kan met recht gesteld worden dat dit voor iedereen een onvergetelijk mooi bezoek is geweest.

Maar ook hier kwam een einde aan, want het gezamenlijk bidden van het middaggebed in de plaatselijke Sint-Willibrorduskerk stond als afsluiting op het programma. Voorafgaand aan het gebed wist de pastoor van deze eeuwenoude vestingstad ons meer te vertellen over de katholieke geschiedenis van de regio en van de kerk waarin wij ons bevonden. Na het verrichten van het middaggebed was het voor ons nog mogelijk om afscheid te nemen van seminarist Franciscus (Redemptoris Mater), die voor één à twee jaar naar Colombia zal vertrekken. Moge de Heer Jezus hem op zijn weg geleiden en hem sterken in alles wat hij doet omwille van het Rijk Gods. Nadat wij elkaar een goede zomervakantie hadden gewenst, kon de terugreis naar Heiloo beginnen, wederom in dezelfde uitzonderlijke hitte. Met Gods genade arriveerden wij aan het einde van de middag weer op het seminarie, waarna de seminaristen naar hun ouderlijk huis terugkeerden om vanaf september met goede moed terug te keren.

Is Leiden een bedevaartplaats?

Je kunt je afvragen of Leiden zich wel laat bestempelen als bedevaartplaats (zie Arsacal.nl). Na het raadplegen van enkele bronnen blijkt dat een bedevaart uit meer bestaat dan alleen de bestemming. Het loslaten van het alledaagse en biddend samen onderweg zijn, zijn minstens zo belangrijk. Deze elementen waren dit jaar zeker in goede mate aanwezig.

Leiden en zijn acht katholieke kerken

Leiden is qua omvang vergelijkbaar met Den Helder, dat maar één katholieke kerk telt. In Leiden zijn er echter acht. Al twaalf jaar geleden zijn ze samengegaan in één parochie. Afgelopen maandag bezochten we pastoor Jeroen Smith in de Sint-Josephkerk, de centrale kerk van deze parochie.

De Sint-Josephkerk

De Sint-Josephkerk werd in 1925 gebouwd en heeft een bijzondere architectuur: het was de eerste kerk in Nederland met zulke brede betonnen overspanningen. Daardoor hoeft niemand in deze kerk met 1200 zitplaatsen achter een pilaar te zitten. De aandacht wordt als vanzelf getrokken naar de imposante afbeelding van de Heilige Drie-eenheid boven het hoofdaltaar.

Heilige Mis en gastvrij onthaal

We vierden eerst samen de Heilige Mis, met pastoor Smith als hoofdcelebrant. Hij preekte inspirerend over de heilige martelaar Justinus, die als eerste de Griekse filosofie in dienst stelde van de verkondiging van het geloof.

Na de Mis werden we gastvrij onthaald door twee zusters van JMJ uit Indonesië, die de Nederlandse taal al verrassend goed beheersen. Bij koffie met appeltaart volgde een warm en levendig gesprek met pastoor Smith – vol uitwisseling én gelach.

Rondleiding door de kerk

Vervolgens kregen we een uitgebreide rondleiding langs de vele devotieplekken die in de loop der jaren zijn ontstaan:

  • een levensgroot beeld van de heilige pater Pio (waar al jaren een gebedsgroep samenkomt),
  • de mooie kruiswegstaties,
  • een originele afbeelding van de tilma van Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe met de heilige Juan Diego,
  • de ruimte voor de Goede-Herder-catechese,
  • en de vorige week net ingezegende nieuwe kapel, waar wekelijks Eucharistische aanbidding plaatsvindt.

Dezelfde aanbidding vindt ook plaats in de andere zeven kerken van de parochie. Kortom: er is in deze kerk veel te zien en te bewonderen.

Door de binnenstad naar de Burcht

Pastoor Smith begeleidde ons daarna door de binnenstad naar de Burcht, een van de oudste nog bestaande burchten in Nederland. Vanaf de wal heb je een prachtig 360-graden uitzicht over Leiden. Hier namen we afscheid van de pastoor.

Na een korte lunch bezochten we het Rijksmuseum van Oudheden. Hoewel dit misschien minder ‘bedevaart’ is, biedt het een schat aan kennis die voor (toekomstige) priesters waardevol kan zijn in prediking en pastoraat.

Traditionele afsluiting

Traditiegetrouw sloten we de dag af met onze bisschop in Haarlem tijdens een gezellige maaltijd.

Voor ons gevoel hebben we écht een bedevaart gemaakt: we zijn op reis gegaan, hebben samen gebeden en gelachen, het alledaagse losgelaten en ruimte gemaakt voor God en voor elkaar. Wat wil je nog meer?

Doordat het Grootseminarie St. Willibrord natuurlijk gelegen is op, of naast, het heiligdom OLV ter Nood, en het heiligdom dit jaar het Hoogfeest van het Heilig Sacrament ook op donderdag wilde vieren, kwamen we zo dus op een gezamenlijke viering van het seminarie en heiligdom, wat natuurlijk heel mooi is; het benadrukt dat het Allerheiligst Sacrament het sacrament van de Eenheid is.

De viering werd gehouden in de Bedevaartkapel, waar sinds kort ook het meubilair staat van de kapel op de Tiltenberg, de oude locatie van het seminarie. Meubilair wat ontworpen is naar de stijl van Dom van der Laan, een monnik-architect die eenvoud van materialen en kleur combineert met het “gulden getal”, specifieke verhoudingen die hierdoor tot een bepaalde schoonheid leidt. Wie bekend is met de Benedictijnenabdij in Vaals kent deze stijl.

Al met al leidde dit voor ons tot een prachtige viering. Naast hoofdcelebrant Francis waren er acht concelebranten en twee diakens. Het koor (van seminaristen) werd wederom begeleid door pastoor Alvaro uit de parochie/ regio Midden-West Friesland. Francis wist ons in zijn prediking echt mee te nemen in de essentie van de viering van Sacramentsdag, welke we daarna ook concreet mochten vieren in de (verdere) Eucharistie.

Het weer werkte met ons mee, want hoewel het nog regende toen we de intocht wilden doen, was ondertussen het zonnetje gaan schijnen, en kon er zo een mooie processie op het bedevaartspark gehouden worden. Bij het rustaltaar een stop voor nog een mooi gezang en een zegen, om uiteindelijk te eindigen in de Genadekapel. Hier werd afgesloten met het Tantum Ergo en nogmaals de zegen, al bleef de Heer daarna uitgesteld, op het heiligdom is namelijk op donderdag en vrijdag-zaterdag een keten van aanbidding.

Al met al weer een heel feestelijke dag. We zijn de Heer dankbaar voor deze nieuwe priester, Francis Ashamole, die als kapelaan benoemd is in de regio Purmerend en Edam, de plaats waar hij ook zijn pastoraal jaar heeft gedaan. Wij wensen hem veel zegen in zijn eerste parochie(s).